Alles kijk ik

er lag een Nijlpaard

Optreden bij 1m2 Podium in het expositie-project van Thea Kanters, Steenfabriek Gilze, zondag 21 mei 2017.

kort gedicht is:

zij stikt in haar kraag
de stoelen zongen mee zij brulden
leeg met rode koontjes
ik was beleefd ik was oor
ik was........mij zelf

niet (?) 
©mtHg.Hooghwinkel_detail uit 'Postcardpoem van 21.5.17'_2017

Naast mij, Marijke Hooghwinkel, traden hier verder op:
Luk Paard
Martin Beversluis
Louis van Londen
Marco van Dyck
en nog meer.......

Op foto met de Antwerpse dichter Marco van Dyck en Thea Kanters, Keramiste (onder)
En onder de bakstenenboog op het podium (boven)

I LOVE SPIDERS they are so persistent

I love spiders

Spider _ 2009 zomer - photo: Marijke Hooghwinkel. Uit: photo-archief 1997-2017

over: sneeuw op gras & de geur van licht

bevroren sneeuw op gras
gefotografeerd op de plek waar nu het nieuwe gerechtsgebouw van Breda wordt gebouwd

sneeuw op gras in de ochtend
die speciale glinstering
de geur van licht
alles nog nieuw en fris
hoe kan het dan zijn dat even later de dag het overneemt
alles
weer even grauw en grijs en vlak
als altijd
©mtHg.Hooghwinkel_27.april.2017

Postcardpoem 015/2017 van 28.03.2017

'gedraaide boom' - gehavend heel een afgeleide

VOORJAAR
afgeleide van een gedraaide boom

mesthoop - jij ligt daar met alle afval uit tuin rotte
bladeren verschrompeld vage substantie bruin
krokant gedroogd. Ik vind een halve schil van
een noot of is het een pit van de pruim ruw
van huid. Zeer hard puntig. Afdruk van oogvorm
géén kastanje zwartgeblakerd

lig jij - sta jij - loop jij - hoop jij dat je ook
gehavend heel blijft. Je voelt heel. Toch
denk je dat niet altijd en ben je half. Ontdek je dat
je groene ogen hebt ook grijs als je huilt met
tranen als vergrootglas.

Eigenlijk zie je je zelf niet - je ziet
niets. Blind struin je
door een leven dat nooit voor jou
lijkt te zijn - hoezo?


 ©mtHg.Hooghwinkel_2017

Postcardpoem 013/2017 van 19.03.2017

vol raadsel
belangrijkheid is
relatief

na mijn plakkertjesgedicht heeft iedereen plakkertjes
tussen papieren die al loslaten

hou van mij schreeuwt de dichter het uit
geluk waar begint dat
om wie draait het hier eigenlijk
iemand eigent zich alle ruimte toe
zij is haar tekst kwijt een middelbaar
moment

hij leest over hij herdenkt nog even
de Beatnik die al niet meer onder ons is
waar waart gij rond Derrel Niemeijer?

 ©mtHg.Hooghwinkel_2017

Schilderij & de projectie

concept

identiteit toewijzen aan gehavend
werk is: ijzerenveld

afwijkend zich onderscheidend