Vitragestilte

Uit: R o u t e . 6 ;  Raam

 doodse straten in kale atmosfeer kenmerk

Iemand verraste

de middag is af
wij gaan weer

na zoveel woorden toch nog even after

party

iemand verraste er was luisterend geduldig publiek
rode jurk met ronde witte stippen
de hele dag zon
het is lente

jij was er ook met tas, bril
en praatjes

Opm.: naar aanleiding van zondagmiddag 12 maart 2017 1m2 Podium [at] A S Th
©mtHg.Hooghwinkel_2017

met mijn blote handen

met mijn blote
handen grijp ik vol
in het natte gras

er blijft modder kleven
aan mijn huid dat
voelt koud aan

eenden zwemmen in
de vijver meeuwen
krassen brutaal stampen
agressief wormen uit
de grond

een oude man strooit
brood een hond rent
voorbij de vrouw met
het kind

ik pluk madeliefjes die
waarschijnlijk ondergepiest
zijn

het is verschrikkelijk
in het park

de stad ligt op afstand
gluurt
er is veel geluid

Gedicht over de liefde tegelijk aanvechtbaar een twijfelachtige constatering

uit: Werkdagboek[aantekeningen]1985_2017

Over de overgang van het oude naar het nieuwe

"relaxed zelfs wat gedachteloos zonder de gebruikelijke opwinding ging ik de grens over - - - - - "

er was een gedachte
zij haakte meteen al in op de
allereerste kade
een soepel geleidelijk
infiltreren

de sprong was kort een
boog over de tijd
mist tussen jaren een ravijn 
leegte

het mooiste licht meest
hoorbare stilte
droeg mij


©mt.H.g.Hooghwinkel_2017_

vloer werkt _ ook een gedachte - - - - -

met heldere tred omgeven
drapeert zij haar mantel over
onomstotelijk het leven
dat in een lange sleep achter haar
aan glijdt

verzwijgt langs alle kanten
schuurt wat je stoort je
fluistert

jouw  hart zwelt op
om de wereld die  lijdt aan
oorlog

in één handomdraai jou
onder beton

(nog niet af)

hoe kan ik hier de draad ooit vinden dat er logisch iets volgt