zichtbaar ben je zichtbaar maar ongezien

zichtbaar ben je zichtbaar 
maar ongezien
verzamel je 

stilte om je heen geluid dat 
alleen maar 
klinkt 

achter glas 
buiten jouw cocon in de stilte 

wachtkamerstilte

je zit
in dat leeg rondom jou dat 
cellofaan

je tekent 
een smeekbede:
laat mij zichtbaar zijn laat mij 

je wacht 
op de postauto
in de stilte 
van je raam

De knoop in je zakdoek

de knoop in je zakdoek
propgeluid

ik leg een knoop in vitragestilte
of een driehoekig vlak uit

gekleurd plastic

ik leg een knoop in jou want

ik wil dat je herinnert dat ik

tussen

stammen van pijnbomen

steenwind

dood

een restruimte

verwoord

naast het ontbijtbord stapel je zon

ben je zon
dat opstarten
een zombie zwerf je

loop je
doelloos
denk je

maar

spreek je niet

stapel je naast het
ontbijtbord

stapel je

geluid-stapel je geluid-spreek je niet- stapel je-geluid

als het takken zijn die kijken

kortregelig gedicht.

Als het takken zijn die kijken zijn het
ogen die bewegen op wind

oorsprong: 
PROJEKT020/LOKATIE19 installatie 
ruimte fungeert als lichtbak; 2000

Als het takken zijn die kijken zijn het ogen die bewegen op sneeuw
Bij dit projekt cd-rom en tape met geluid 'huid' 
Zie ook Projecten

Afgunst

afgunst is een reptiel met dubbel gespleten
tong
wurmt zich onder je huid

onzichtbaar zijn

ik kijk naar mijzelf
vanuit een andere hoek
ben ik onwezen

mijn pupillen zijn
ijsgroen

ik neem een sprong

Heet zij vis

wat is mijn naam dan
vraagt zij

zoveel namen

hoe zou zij dan nog heten
om uitzonderlijk te zijn

dat zij in haar naam vervat zit dat
alles in haar vervat zit vervat alles wat zij roept
meteen
de lijn van een stam volgt

dat het

inderdaad schubben zijn en geen schors

heet zij Vis

vandaag vallen wij niet

wij kijken naar buiten uit altijd dat zelfde raam
wij vallen nog niet

voor jouw voeten
dat is voor later later
dat nooit komt
nu  -  nu  -  nu -
dit

dit heden
dit jou

dit

de dag